سیاوش غیبی‌پور، تحلیلیگر اقتصادی در گفتگو با رادیوپادیو:

حذف ارز ۴۲۰۰ تومنی، عملا اتفاق افتاده است. الان هم در خیلی از بخشها، بجز کالاهای اساسی، این ارز تحقق میدانی و تحقق هدفی نداشته است. یعنی به مقصود خودش نرسیده بود و عملا آن کالاهایی هم که از این ارز استفاده میکردند، رانتی برای عده ای ایجاد شده بود. خیلی از کالاهایی که الان در کنار شما هست، ارزشان آزاد است. یک مزیتی که دارد این است که بخشی از این رانت، که حالا عمودی هست یا بابرنامه و بدون برنامه، برای عده ای ایجاد شده بود از بین میرود. منابع دولت میتواند به صورت هدفمند به مقصد برسد. یکی از گرفتاری‌هایی که این موضوع دارد، این است که ما در یک دوران گذر از اقتصاد دولتی به اقتصاد آزاد هستیم و خیلی از حمایتهایی که انجام میشود و یارانه‌های پنهانی که وجود دارد، این یارانه‌های پنهان هم برای تولید داخل مشکل ایجاد میکند و هم برای توزیع درآمد. اگر ما این ارزی که بین افراد به صورت رانت توزیع شد، درآمد واقعی آن را در جامعه تقسیم کنیم، خیلی‌ها چیزی نصیبشان نشده است. ولی اگر این را برداریم، مفهومش آن است که توزیع درآمد به عدالت نزدیک میشود و دولت میتواند با ارزی که در اینجا هدر میرفت، در کارهای اساسی و زیربنایی کمک کند و یک توزیع درآمد به این شکل ایجاد شود. اثر تورمی و اثر روانی این موضوع در بازار هست، مثلا در آغاز تغییرات بودجه و تغییرات ارزی ما یک اثر تورمی دارم که این اثرات در میانه سال مشخص میشود و به تعادل میرسد.