گفت‌وگوی دکتر بهمن آرمان، اقتصاددان با رادیو پادیو:

انچه که در بورس در حال اتفاق افتادن است، بازتاب دهنده تنش‌های گروه‌های سیاسی مختلف است که بورس را، به عنوان یک ابزار تسویه حساب جناحی قراردادند. به این معنا که عده‌ای از سقوط شاخص بورس به عنوان ابزاری برای تسویه حساب سیاسی استفاده میکنند. در حال حاضر هم کسی نیست که به این نکته توجه کند که اصولا بورس به عنوان دماسنج شرایط اقتصادی کشورها و همچنین فضای سیاسی حاکم بر آن است. ما دیدیدم که در بزرگ‌ترین بورس جهان که بورس نیویورک است، به علت مسائل مربوط به انتخابات، تنش‌هایی را در شاخص داوجونز دیدیدم. واقعیت در ایران، هم یک جنبه سیاسی داردو یک عده منتفع میشوند، از طرف دیگر همه آنچه که در بورس رخ میدهد مربوط به خود بورس نیست. به طور مثال قیمت گذاری دستوری فولاد که توسط وزارت صمت، به ویژه پس از بر سر کار آمدن آقای رزم حسینی رخ داد، طبیعتا آسیب فراوانی به شرکتهای فولادی وارد کرد. همچنین تصمیم مجلس مبین بر مجبور کردن شرکت‌های پالایشگاهی به دادن قیر رایگان که خود یک مساله فسادزاست، در عمل دست کردن در جیب سهام‌داران بوده و باعث شده سهام شرکت‌های پالایشگاهی و فولادی کاهش پیدا کند و اینها اقداماتی بوده که از بیرون به بورس تحمیل شده است. آنچه که موجب نگرانی بیشتر سهام‌داران خورد شده، این است که مجلس به علت کاهش درامدهای دولت، تصمیم گرفته در سال آینده، قیمت برق و گاز طبیعی را برای صنایع انرژی بر افزایش دهد. خب طبیعتا، چنین امری حاشیه سودآوری را در شرکت‌ها کم میکند و قیمت سهام به تبع آن کاهش می‌یابد. به نظر من، به عنوان معاون پیشین سازمان بورس تهران، تغییر در مدیریت سازمان بورس را نه به صلاح بازار سرمایه، نه سهام‌داران خرد و نه کشور میدانم. اشتباه است که ما تمام این نابسامانی‌ها را متوجه مکانیسم بورس کنیم، زیرا که بورس، عوامل تعیین کننده آن عرضه و تقاضا هستند. هرگونه دخالتی در شیوه قیمت‌گذاری و برهم زدن قانون عرضه و تقاضا پیامدهای سنگینی را به دنبال دارد که در حال حاضر شاهد آن هستیم.